Da uno a dieci – Rapportcijfers Speelronde 5

1,0

Scheidsrechter Piero Giacomelli – op Facebook ook wel bekend als Jack O’Melly – maakte er tijdens Milan-Roma een absoluut zooitje van. De arbiter gaf twee bizarre pingels en raakte het spoor naar mate de wedstrijd vorderde steeds meer kwijt. Giacomelli staat symbool voor een lading aan matige Italiaanse scheidsrechters. De leidsmannen hebben steeds meer invloed op het spel en beslissen om de haverklap duels. Op deze manier is er bíjna niet meer naar te kijken.

2,0

En dan hebben we nog de VAR. Bij het ontbreken van goede arbiters zou je verwachten dat de videoscheidsrechter af en toe ingrijpt. In Italië is daar dit seizoen geen sprake van. Er wordt niet of nauwelijks meer ingegrepen om vervelende fouten van de arbiter van dienst te herstellen. En als de VAR dan een keer ingrijpt, dan is dat vaak om een of andere pietluttige reden. Ook hier valt dus een dikke – en frustrerende – onvoldoende.

3,0

Het lukt Crotone niet om te wennen aan de Serie A. De ploeg van trainer Giovanni Stroppa lijkt ieder weekend open huis te houden, komt kwalitatief écht te kort en raapte in vijf competitieduels pas één punt bij elkaar. Zelfs verlosser Lisandro Magallan – gehuurd van Ajax – heeft daar niets aan kunnen veranderen. Het is allemaal niet genoeg voor lijfsbehoud. Als Crotone zo door blijft gaan, dan mag het de koffers voor de Serie B nu alvast gaan pakken.

4,0

Allemaal leuk en aardig dat Andrea Pirlo er altijd verzorgd en stijlvol uitziet, tot fantastische prestaties heeft zijn aanstelling bij Juventus nog niet geleid. De voormalig middenvelder wordt weliswaar niet geholpen doordat een flink deel van zijn selectie geblesseerd is, maar de start als trainer van de Oude Dame is met negen punten uit vijf duels niet fantastisch. En daar gaan de drie punten van de niet gespeelde wedstrijd met Napoli misschien zelfs nog vanaf. Nog even en de druk staat er al vol op in Turijn.

5,0

Atalanta kende geen goede aanloop naar het duel met Ajax van dinsdagavond. Trainer Gasperini besloot om wat van zijn basisspelers rust te gunnen tijdens het duel met Sampdoria van zaterdag. Dat pakte niet goed uit. Atalanta sprong te onzorgvuldig met de kansen om, raakte Marten de Roon kwijt met een blessure en verloor voor de tweede week op rij in de Serie A: 1-3. Dat moet dinsdagavond beter!

6,0

Fiorentina-middenvelder Gaetano Castrovilli had afgelopen weekend zijn beste moves maar weer eens uit de kast getoverd. De middenvelder danste over het middenveld, schilderde een voorzet op het hoofd van Nikola Milenkovic en scoorde zelf twee keer. Castrovilli is een van de lichtpuntjes van Fiorentina, dat dit seizoen maar weer eens middelmatig aan het seizoen begon. Mede dankzij zijn fantastische optreden – en een paar buitenaardse reflexen van doelman Dragowski – wonnen La Viola zaterdag wel: 3-2.

7,0

We hebben Sampdoria dit seizoen – en in die daarvoor – al best vaak afgekraakt. Daar is de afgelopen tijd alleen helemaal geen reden meer toe. De Blucerchiati wonnen in één week van Champions League-deelnemers Lazio en Atalanta en kwamen twee keer heel erg sterk voor de dag. Good old Claudio Ranieri lijkt het steeds beter voor elkaar te hebben. Zijn ouderwetse 4-4-2 legde de kwetsbaarheden van Atalanta afgelopen zaterdag heel erg knap bloot. Letten we op, Erik?

8,0

Wat Verona en Ivan Juric het afgelopen anderhalve seizoen presteren, verdient niets minder dan lof. Tegen alle verwachtingen in kwamen de Gialloblu vorig seizoen geen enkel moment in degradatiegevaar en ook dit seizoen gaat het de goede kant op. Verona kreeg weliswaar een paar extra punten cadeau door bureaucratisch gestuntel bij Roma, maar is na het knappe gelijkspel bij Juventus ‘gewoon’ weer terug te vinden in het linkerrijtje. En dat vinden we – zeker na het verlies van de meeste sterspelers – enorm knap.

9,0

Wanneer Luis Alberto in vorm is, dan behoort hij tot de wereldtop. En in vorm, dat was El Mago de afgelopen week zeker. De Spaanse technicus van Lazio schitterde tegen Borussia Dortmund en was ook tijdens het duel met Bologna de beste man op het veld. Bij zijn doelpunt van afgelopen zaterdag etaleerde hij weer eens al zijn klasse. Alberto heeft het een tijdje iets moeilijker gehad, maar lijkt zich eindelijk weer helemaal senang te voelen in het Olimpico. Gaat dat zien.

10+

Romelu Lukaku is anno 2020 de meest onderschatte voetballer van Europa. Dat de Belg van Inter door velen nog altijd niet tot de beste spitsen ter wereld wordt gerekend, is niets minder dan bizar. Lukaku scoort al jaren als een trein, laat zijn teamgenoten beter spelen en etaleert sinds zijn komst naar Milan zijn absolute klasse wekelijks in San Siro. Lukaku doet – in tegenstelling tot wat andere aanwinsten – het podium van het ‘La Scala van het calcio’ absoluut eer aan en mag zeker in één rijtje worden genoemd met fantastische voormalig Inter-spitsen als Adriano, Ibrahimovic en Milito. Sterker nog: misschien is Lukaku zelfs beter.

Het leven van een Italiaanse scheidsrechter – tussen Juventus en de VAR

Gabriele Maltinti via Getty Images

Gabriele Gravina, de president van de Italiaanse voetbalbond, liet deze week in een interview optekenen dat hij meer transparantie van de Italiaanse scheidsrechters verwacht. Gravina hoopt dat arbiters hun beslissingen voortaan beter toelichten. Dit door na afloop voor de camera van aanbieder Sky Sport of Dazn te verschijnen. De interviews zouden een goede manier kunnen zijn om het scheidsrechtersgilde iets te ontlasten.

Het is moeilijk om scheidsrechter te zijn in Italië. Verliest een club, dan gaan de supporters meestal massaal op zoek naar een zondebok. Soms is dat de trainer. Vaker is dat een van de eigen spelers. Nóg vaker is dat de arbiter. Het maakt het leven van een Italiaanse leidsman vaak zwaar. Iedere beslissing wordt breed uitgemeten. Ieder discutabel moment komt terug in de moviola, een herhaling waarbij een contactmoment breed wordt uitvergroot en de scheidsrechter er meestal niet positief vanaf komt.

Calciopoli

Hoewel de scheidsrechter in ieder land een kwetsbaar figuur is, is dat sentiment in Italië sinds jaar en dag een stukje heviger. Zo kwam er in 2003 een bordspel op de markt waarin het de bedoeling was om zoveel mogelijk scheidsrechters naar beneden te slaan. Een soort ‘sla de mol’, maar dan met miniatuur arbiters: Akkiapa l’Arbitro. Opvallend: het spel werd geproduceerd door het succesvolle speelgoedbedrijf van Genoa-president Enrico Preziosi.

Het negatieve sentiment om en rond de Italiaanse arbiters werd versterkt door het Calciopoli-schandaal van 2006. Als je dit stuk leest, dan is dit schandaal je waarschijnlijk bekend. Toch is een korte samenvatting op zijn plaats.

Onder leiding van Juventus-voorman Luciano Moggi werden er tussen 2004 en 2006 tientallen wedstrijden in de Serie A gemanipuleerd. Vroeg Moggi om een scheidsrechter, dan werd deze het weekend erna bij de desbetreffende wedstrijd aangesteld. Dit om wat vaker dubieuze beslissingen in het voordeel van Juventus uit te laten vallen.

Hoewel ook clubs als Milan en Fiorentina betrokken waren, werden de Bianconeri uiteindelijk het zwaarste gestraft. Juventus moest twee landstitels inleveren en werd teruggezet naar de Serie B. Dertien jaar na de uitspraak en 30 beroepszaken later heeft De Oude Dame haar verloren landstitels nog steeds niet terug.

Achterdocht

Het Calciopoli-schandaal is een zwarte bladzijde in de geschiedenis van het Italiaanse voetbal. Toch werd de orde weer vrij snel hersteld. Het nationale team veroverde – met meerdere spelers van Juventus in de basiself – de zomer erna de wereldtitel en Juve promoveerde direct weer naar de Serie A. Het vertrouwen in de Italiaanse scheidsrechters was echter definitief verloren.

In de periode na het schandaal bleef de achterdocht overheersen. José Mourinho leidde een aantal seizoenen een kruistocht tegen de scheidsrechtersbond, Silvio Berlusconi zei in een interview dat Milan de pech had dat het enkel leidsmannen met een linkse voorkeur toebedeeld kreeg en het restaurant van arbiter Piero Giacomelli kreeg ineens ladingen negatieve beoordelingen op Tripadvisor na een matig optreden tijdens Lazio-Torino. De inmiddels gestopte Paolo Tagliavento kreeg de bijnaam Tagliaventus toebedeeld. Het leek Akkiapa l’Arbitro wel, maar dan in het echt.

Het epicentrum ligt nog steeds in Turijn. Wordt er een penalty aan Juventus gegeven, dan wordt de arbitro van dienst direct bestempeld als corrupt en spreekt men van een vervalste competitie. Zelfs de introductie van de VAR heeft daar weinig aan veranderd. Ook deze zou namelijk gemanipuleerd zijn.

Rocchi

Ook in 2019 is men er in Italië heilig van overtuigd dat Juventus ieder weekend door de scheidsrechter wordt gematst. Wat dubieuze recente beslissingen versterken dat beeld. Na Atalanta-Juventus van afgelopen zaterdag werd arbiter Gianluca Rocchi – ook wel bekend van de simultane rode kaarten voor Daley Blind en Joel Veltman tijdens Chelsea-Ajax – op de sociale media dan ook uitgeroepen tot man of the match aan de kant van de Bianconeri.

Het merendeel van de Italianen gaat echter voorbij aan het feit dat het niveau van de eigen scheidsrechters over het algemeen heel erg slecht is. Wekelijks hijsen mannen als Abisso, Giacomelli en Rocchi zich in het fluoriserend roze of gele scheidsrechterspak. Wekelijks worden er onaanvaardbare fouten gemaakt. De kans dat we in 2019 nog te maken hebben met een voorkeur voor Juventus lijkt me echter nihil.

De kans dat we ook in 2019 nog te maken hebben met bizar slechte arbiters is een stuk groter. De scheidsrechtersbond, de AIA, heeft de afgelopen jaren namelijk gefaald in het opleiden van nieuwe arbiters. Na het pensioen van Nicola Rizzoli – tegenwoordig president van de AIA – is het gemiddelde niveau van de scheidsrechters drastisch gedaald. Nieuwelingen kennen te makkelijk strafschoppen toe, bevoordelen topclubs of durven spelers zoals Cristiano Ronaldo niet te bestraffen voor een fopduik.

Verantwoording

Desondanks hoeven de scheidsrechters zich tot op heden niet openlijk voor hun beslissingen te verantwoorden. Na afloop van een duel gaat de kleedkamer op slot. Een duidelijke verklaring voor een dubieuze beslissing is er zelden, waardoor fans en kranten vaak in het duister tasten.

Het gebrek aan transparantie is schrijnend. Het is een van de redenen dat scheidsrechters nog altijd de grote zondebok van het Italiaanse voetbal zijn. Hoewel een simpel interviewtje na afloop van een duel hier weinig aan zou veranderen, zou het de scheidsrechters op zijn minst weer een eerlijke kans geven om de eigen reputatie iets op te vijzelen. Zolang Gianluca Rocchi zijn kaarten dan op zak houdt, lijkt het me een prima ontwikkeling.